Belasting verdubbelen terwijl doelen niet worden gehaald?

In dit artikel:

De Unie van Waterschappen stelt dat een verdubbeling van de waterschapsbelasting tot 2050 onvermijdelijk is, maar dat standpunt roept vragen op over het eigen beleid van de afgelopen decennia. Waterschappen constateren zelf dat veel rioolwaterzuiveringsinstallaties uit de jaren ’80 hun levensduur naderen en dat pompen en technische installaties vaak verouderd zijn door jaren van gefragmenteerde aanpak en achterstallig onderhoud. Tegelijk toont een tussenbalans van provincie Zuid‑Holland dat geen enkel water voldoende voldoet aan Europese normen, ondanks honderden miljoenen aan investeringen in de laatste vijftien jaar — en dat bijna 60% van geplande maatregelen niet is uitgevoerd.

De consequentie is dat de rekening weer vooral bij huishoudens en het mkb gelegd wordt, terwijl agrariërs in sommige gevallen belastingvoordelen genieten. Klimaatverandering maakt extra investeringen in dijken, gemalen en zuiveringsinstallaties onontkoombaar, maar burgers vragen om heldere uitleg: waarom is achterstallig onderhoud ontstaan, waarom zijn doelen structureel gemist en welke interne inefficiënties worden eerst aangepakt?

Kortom: noodzakelijke investeringen zijn evident, maar politieke en bestuurlijke verantwoording en een eerlijkere lastenverdeling ontbreken, waardoor draagvlak voor grootschalige belastingverhogingen onder druk staat.